سالروز میلاد پیامبر اعظم حضرت محمد این اشرف و خاتم الانبیاء، خجسته ترین و نشاط بخش ترین خبری است که عالم بشریت از ابتدای خلقت تا انتهای هستی متاثر از آن بوده است، میلاد پیامبر اعظم، میلاد امید انسان به آینده، و نورافشانی به ظلمات زندگی است، و دستاورد بزرگ آن، هویت یابی الهی و شناخت فطرت انسانی است و در محضر چنین مولودی است که همچون ریسمان هدایت الهی، ضامن اتصال بشر به خالق هستی است، و راه رسیدن انسان به معبود خویش است.

هفدهم ربیع الاول سالروز میلاد ختمی مرتبت، پیامبر اعظم، حضرت محمد بن عبدالله(صلي الله عليه و آله وسلم) است، مولود مبارکی که اراده الهی برای مبارزه بی زوال با جاهلیت و شرک و ظلم و تباهی پا به جهان گذاشت و جهان را در احاطه کامل خویش گرفت و پرچم دار سعادت نهایی انسان شد، و انسان را از ظلمات جهل و فساد و ظلم به سوی نور و ایمان و عدالت حرکت داد و تجلی بخش غلبه حق بر باطل شد.

در روزگاری که کرامت انسانی به تاراج قومیت میرفت، و در آن زمان که عبودیت را عفریت جهالت به برهوت شرک رانده بود، و آن زمان که شکوفه دخترکان عاطفه ناشکفته در گور نخوت دفن میشدند، و شعر و شراب و شهوت، متاع بازارها بود، یاابن رسول الله آمدی، با دستهایی از بوی بهشت، با نگاهی به وسعت عشق و تبسمی به زیبایی محبت، و هدیهای آوردی به گران قدری توحید و چه پر بها بود هدیه ات و قدم و نفست.

حضرت محمد این مولود بسیار مبارک در زمانی پا به جهان گذاشت که سیاهی و ظلمت آنچنان خورشید روشنائی و عدالت را در جهان بلعیده بود که زندگی انسان، تعبیری جز تسلیم و اسارت نداشت، و انسان، قربانی مطلق فساد فراگیری بود که از سوی حاکمان زر و زور و تزویر بر جوامع بشری حاکم بود، روزگاری که میوه اش فتنه و خوراکش مردار بود، سایه های ترس شانه های مردگان را می لرزاند، تازیانه ستم، عاطفه ها را از چهره ها می سترد، تاریکی در اعماق تن انسان زوزه می کشید و دخترکان بی گناه در خاک سرد، زنده به گور می شدند، و در این هنگام بود که حضرت محمد رسول خدا بر چکاد کوه نور ایستاد و زمین در زیر پاهای او استوار گردید.
VBIran Pro